Religieus fundamentalisme heeft alarmerende proporties aangenomen”, zei
president Ahmet Necdet Sezer in een toespraak tot legerofficieren. “Turkijes
enige waarborg tegen deze dreiging is de seculiere orde.” De machtige Turkse
strijdkrachten worden traditioneel beschouwd als waakhond van het secularisme.
In 1997 zorgde het leger er in een stille coup voor dat de de
fundamentalistische premier Erbakan naar huis werd gestuurd.

“Religieuze reactionairen proberen de politiek, het onderwijs en de staat te
infiltreren. Ze proberen systematisch om de waarden van de republiek te
ondermijnen, boven alles nationalisme en secularisme, die door het grootste deel
van onze maatschappij worden omarmd”, verklaarde Sezer.

President Sezer, eerder president van het constitutionele hof, is een fervent
voorvechter van het seculiere systeem dat door de Turkse vader des vaderlands,
Atatxfcrk, is ingevoerd. Hij staat daarom argwanend tegenover de nu regerende
Gerechtigheids- en Ontwikkelingspartij (AK-partij) die zich conservatief noemt
maar wel wortelt in het moslimfundamentalisme. De AK-partij ontkent dat zij
religieuze oogmerken heeft en onderstreept dat zij zich gebonden voelt aan het
seculiere systeem.

Sezer, die gisteren in zijn toespraak geen melding maakte van de AK-partij,
heeft zich niet eerder zo hard uitgelaten. Wel heeft hij verscheidene malen door
het parlement aangenomen wetten met een veto getroffen die zijns inziens het
seculiere systeem ondergraven. Vorige maand weigerde hij nog de kandidaat van de
regering voor het gouverneurschap van de Centrale Bank te benoemen, naar wordt
aangenomen omdat hij deze te ‘islamitisch’ vond.

De uitspraak van de Turkse president kwam enkele dagen na een beschuldiging van
de hoofdaanklager aan het Opperste hof van beroep, Nuri Ok, dat de regering voor
eigen politieke doeleinden probeert de rechterlijke macht te bexefnvloeden. Verder
wordt er in Ankara gespeculeerd dat premier Erdogan Sezer als president zou
willen opvolgen wanneer diens ambtstermijn in 2007 afloopt, zodat het afgelopen
zou zijn met veto’s van religieus gexefnspireerde maatregelen. (Reuters)

Claiming that the genocide law, which was enacted due to the pressure from the Armenian Diaspora in France, has no other example in France’s judicial history, Chanderganor said, “It is a single-line law, which neither states the identity of the criminal nor the place where the crime was committed, but just states the victims.” Chanderganor was among the 19 historians who released a notice early this week asking for the annulment of laws that the French Parliament enacted about historical issues. In the editorial that Chanderganor wrote for the French newspaper, Le Monde, titled,” Hell of Good Wills”, he criticized France, which has been enacting “memory laws” since the 1990s. Expressing “the box of Pandora was opened” with the “Gayssot Law” the French Parliament enacted in 1990 to punish those denying the existence of Jewish genocide, Chanderganor said after this time, every community in the society asked for enactment of memory laws to “sanctify their own pains”. Reminding the law related with the Jewish genocide at least relied on the verdict of an international court,” We did not need to take such measures for the next laws enacted. Our law-makers were so great in writing history alone,” Chanderganor criticized.

Dwelling particularly on the “Armenian genocide” issue in his editorial, the French historian told, “Our parliamentarians attempted to write the history of not France but that of another country.”

“To please Asian origin French people, will we enact a law saying Minamotos massacred Tayras in the 12th century? There is nothing to laugh here. Enacting such laws is not difficult for the parliament both politically and financially; however, it costs too much for the historians who wonder around such painful periods of the history,” Chanderganor remarked. Explaining history is “a river of blood and mud”, he claimed the majority of those who sympathize with the “memory laws” today, did not read these laws; however, contrary to this, the judges know them very well and the historians have to bear the consequences of these laws.

Asking, “Is it necessary to mix history with justice, memory with history?” in his editorial, Chanderganor also addressed the following questions: “Will we follow these crimes, having no time limit in the history even in the pre-historic times? Will we have hearings with the cadavers remaining from the Middle Ages? Will we hang the skeletons? Will we open lawsuits against the historians who are interested in these periods of the history, where the criminals passed away a long time ago?”

The French historians issued a common declaration to annul all parliamentary historical decisions, including the Armenian genocide law.

French President Jacques Chirac’s previous support to pass the genocide allegations law in parliament and his current statement suggesting “Parliaments cannot take decisions on history,” when it comes to France’s colonial past, has been interpreted as contradiction.

The discussion on “rewriting history” that flared in France last week is gradually intensifying. Nineteen prominent French historians published a common declaration to annul the French Assembly’s decisions on history including the law about the so-called Armenian genocide. The declaration called “Freedom for history” emphasizes parliamentary decisions on historical issues “do not suit democratic regimes.”

“The duty of rewriting history in a free country does not belong to the parliament or any legal authorities,” the French historians stated. Parliamentary decisions, they defended, make it difficult to conduct research on history and education.

Historians criticizing the French Assembly asked the following laws to be annulled: “The law dated 23 February 2005 on imparting the good sides of France’s colonial past, the law dated 29 January 2001 on recognizing the “Armenian genocide”, the law dated 21 May 2001 on slavery, the law dated 13 July 1990 concerning the punishment of anti-Semitic and racist activities.”

The joint declaration also states these laws restrict the freedom of historians and impose what subjects can be discussed and which result can be concluded.

Four years ago, the French Parliament recognized the incidents of 1915 as the “Armenian genocide” despite Turkey’s harsh objections. In the single-paragraph law passed with pressure from the Armenian Diaspora in France, the statement “France clearly recognizes the 1915 Armenian genocide,” is noted. Turkey on the other hand put forward the thesis that “taking decisions on historical issues is not the role of parliaments.” However, the French Parliament upheld its decision.

A Paris Court ruled against famous French encyclopedia, The Quid, for printing the Turkish view on the so-called Armenian genocide last July. The same court had previously ruled against famous historian Bernard Lewis for a relevant article he published in the newspaper Le Monde and ordered him to pay a symbolic sum in compensation of one euro. Although several historians in France do not agree with the allegations of the Armenian genocide, they avoid expressing their views because of the threat of court action. Armenian organizations keep in close check scholars expressing opposing views.

Tension mounts over the motion suggesting that school textbooks “should particularly teach the positive sides of French colonialism,” which was adopted in the French parliament in February; a decision that shocked French historians.

Despite both French President Chirac and French Prime Minister Dominique de Villepin declaring that writing history is not the role of parliament and that the Republic does not have an official history, the Union for a Popular Movement (UMP) sends out different messages.

“Will we apologize for being a French one day?” asks Nicolas Sarkozy, UMP leader and Interior Minister, in reaction to the ongoing debates.

In an interview with Journal du Dimanche, Sarkozy pointed out “the tendency toward systematic compunction that is impossible to stop.” He said the French society is under the threat from an unfortunate tendency towards self-denial.

One of the leading names in the UMP, Lionnel Duca, expressed his outrage against the historians saying that without colonialism, neither Leon Bertrand (of Guyana origin) nor Aziz Begag (of Algerian origin) could have become ministers.

Duca’s statements provoked a widespread reaction. Sarkozy cancelled his visit to the overseas French territories of Martinique and Guadeloupe, on the grounds of demonstrations and widespread reactions against the Duca’s motion.

The UMP rejected the amendment proposal opposition parties put forward last month.

In response to the reactions, the president informed that a pluralist commission would be established to handle the way the parliament tended to treat historical issues. Although Chirac embraces French historians today, he did not raise any objections at the time of approving either the Act of Armenian genocide or the Act of colonialism.

Ahmadinejad zei donderdag op een persconferentie in het Saudische Mekka, volgens het Iraanse persbureau IRNA: ‘Sommige Europese landen staan erop dat Hitler miljoenen onschuldige joden in de ovens heeft vermoord en zij benadrukken dit zozeer dat als iemand iets bewijst dat daar tegenin gaat, ze die persoon veroordelen en hem in de gevangenis gooien.’

De Iraanse president doelde wellicht op de controversixeble Britse historicus David Irving die in november in Oostenrijk werd aangehouden wegens het ontkennen van de holocaust. ‘Hoewel we deze claim niet accepteren’, vervolgde de Iraanse president, ‘als we aannemen dat het waar is, dan is onze vraag aan de Europeanen: is het doden van onschuldige joden door Hitler de reden voor hun steun aan de bezetters van Jeruzalem?’

Ahmadinejad zei ook dat ‘als de Europeanen eerlijk zijn, ze enkele van hun provincies in Europa, zoals in Duitsland of Oostenrijk, aan de zionisten moeten geven. Dan kunnen de zionisten hun staat in Europa vestigen. Als jullie een deel van Europa opgeven, zullen wij dat steunen.’

De uitspraken van de Iraanse president leidden direct tot afkeurende en verontwaardigde internationale reacties. Een woordvoerder van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken noemde Ahmadinejads woorden ‘ontstellend en weerzinwekkend’. De Britse minister van Buitenlandse Zaken Jack Straw noemde de uitspraken namens alle lidstaten van de EU volstrekt onaanvaardbaar en ‘ongepast in een beschaafd politiek debat’.

‘Deze rare en extreme uitlating toont nog eens aan wat voor vlees we in de kuip hebben’, zei de Israxeblische minister van Buitenlandse Zaken Silvan Shalom. Volgens hem moet alles op alles gezet worden om te voorkomen dat Iran een kernwapen ontwikkelt. ‘Dit land dat het bestaan van de staat Israxebl niet erkent, zal alles doen wat het kan om Israxebl te vernietigen.’

Ook de Duitse bondskanselier Merkel zei dat ‘we er alles aan zullen doen om te zorgen dat Israxebls bestaansrecht op geen enkele wijze wordt bedreigd.’

Dat onthult misdaadverslaggever Peter R. de Vries komende zondagavond in zijn programma bij SBS6. De veiligheidsdienst heeft De Vries gisteravond gewaarschuwd dat het openbaar maken van de informatie strafbaar is. Daarop staat een maximale celstraf van 15 jaar. De Vries zegt in bezit te zijn gekomen van de staatsgeheimen nadat de lease-auto van de AIVD’er in andere handen kwam. De achtergelaten informatie staat op twee computerdiskettes en bestrijkt een periode van bijna acht jaar, tot aan de moord op Pim Fortuyn in 2002. De AIVD eist inmiddels afgifte van de diskettes.

Escapades

De meest saillante onderzoeksgegevens die zijn uitgelekt betreffen Pim Fortuyn en de LPF. “De inlichtingendienst had bijzonder veel belangstelling voor de escapades van Fortuyn en stelt vast dat hij seksuele contacten had met minderjarige Marokkaanse jongens” , aldus De Vries.

Het liefdesleven van bijna de gehele LPF-top blijkt te zijn onderzocht, want naast Fortuyn werden nog enkele bekende politici uit zijn omgeving onder de loep genomen zoals Joao Varela, Ferry Hoogendijk en Leefbaar Rotterdam raadslid Dries Mosch. Tot andere kopstukken uit de periode dat de AIVD de LPF in de gaten hield behoren Mat Herben en Jim Janssen van Raay.

Volgens de politie zou de vrouw radicaliseren. Ze is streng gelovig, draagt traditionele islamitische gewaden en geeft mannen geen hand. Ook zou ze met een man omgaan die banden heeft met de Hofstadgroep. Dit ‘patroon’ is reden tot zorg. Op basis van deze indicatoren kreeg de politie toestemming de vrouw te ‘verstoren’, hinderlijk volgen, surveilleren in haar straat en haar huis observeren.

Op hun verzoek zou de Nederlandse Inspectie verkeer en Waterstaat Onur Air hebben tegengewerkt. Dat zegt de eigenaar en directeur van Onur Air, Hamit Cankut Bagana, vandaag in een interview met deze krant.

Bagana weet zich gesteund in deze uitspraken door een onderzoeksrapport van het onafhankelijke Britse luchtvaartonderzoeksbureau International Bureau of Aviation. Dit gerenommeerde bureau stelt dat de Nederlandse overheid de Turkse chartermaatschappij Onur Air in mei onterecht een vliegverbod heeft opgelegd. Volgens IBA heeft Onur Air zich niet schuldig gemaakt aan achterstallig onderhoud en er was geen sprake van een reeks van ernstige incidenten die een vliegverbod rechtvaardigde. Bovendien was het opleggen van dat verbod onwettig: zo’n verbod kan alleen voor een bepaald toestel gelden, niet voor een hele luchtvaartmaatschappij, aldus het rapport dat in het bezit is van het AD en dat vandaag openbaar wordt gemaakt.

Het IBA onderzocht in opdracht van de advocaten van Onur rapporten van Nederlandse luchtvaartinspectie die de basis vormden voor het vliegverbod. Uit het onderzoek blijkt dat veel bevindingen van de luchtvaartinspecteurs onterecht als incidenten zijn aangeduid. Veel van de tekortkomingen mogen volgens IBA de naam incident niet hebben, omdat ze niet of nauwelijks iets voorstellen. De incidenten die wel enige betekenis hadden waren slechts van administratieve aard; de vliegtuigen werden er niet onveiliger door. Zo was er ten onrechte sprake van een versleten rem en hadden piloten kopiexebn in plaats van originele papieren bij zich.

In een rapport van het centrum, dat woensdag verscheen, staat verder dat het aantal antisemitische incidenten in Frankrijk in 2004 aanzienlijk is gestegen. De recente rellen in de Franse voorsteden houden verband met een gebrek aan banen voor immigranten. Bij sollicitatieprocedures in Frankrijk, Denemarken, Duitsland, Zweden, Groot-Brittannixeb en Nederland wordt in aanzienlijke mate gediscrimineerd, stelt het rapport.

De EU moet volgens het rapport meer prioriteit geven aan de bestrijding van racisme. Vooral de acht miljoen Roma zijn kwetsbaar, gevolgd door moslims en immigranten uit Afrika, het Midden-Oosten, Azixeb en Latijns-Amerika.